GVA – woe 25 maart 2015

Gezond Verstand Avond Zeist   –   woensdagavond 25 maart 2015 vanaf 19:30 uur ontvangst

‘Colloidaal Zilver’

Spreker – Mike Stroeken

2011_27-02-Loek0014 web klein

Aanmelden: info@barsworkshops.nl

http://www.gezondverstandavonden.nl

 

 

 

 

 

 

Kwaliteitsonderzoek Hogeschool Zuyd

Hogeschool Zuyd heeft een kwaliteitsonderzoek van colloïdaal zilver en zilverzalf gedaan bij een tiental Nederlandse colloïdaal zilver leveranciers.

Enkele conclusies uit dit rapport: 

  1. Alleen Crystal levert een product waarvan de opgegeven concentratie zilver en de gemeten concentratie zilver met elkaar overeenkomen.
  2. Als er vanuit wordt gegaand dat colloïdaal zilver uit meer dan 50% colloïdaal deeltjes moet bestaan en dus minder dan 50% ionisch zilver mag bevatten, is Crystal de enige leveranvier die colloïdaal zilver levert.
  3. De opgegeven deeltjesgrootte van het product wordt alleen gewaarborgd door Crystal en ligt vele malen lager dan de deeltjesgrootte van de andere leveranciers.

Meer informatie vindt u in het complete rapport in PDF formaat wat u hier kunt downloaden, klik op onderstaand logo.

Logo Hogeschool Zuid LPG

 

COLLOÏDAAL ZILVERWATER BELICHT

‘KWALITEIT IS HET ENIGE WAT TELT’

Amerika was in de negentiende eeuw in de ban van goud- en zilverrushes. Avonturiers en arme drommels trokken naar Silver State Nevada om in de mijnen hun geluk te beproeven. Velen van hen werden binnen de kortste keren miljonair; bloed, zweet en tranen wisten ze – bijna letterlijk – te verzilveren. De gedolven materialen stonden garant voor rijkdom, aanzien en macht. Toch kende met name het zilver ook een ‘edeler’ bestemming. Van 1850 tot 1938 werd het toegepast als geneesmiddel. Zogeheten colloïdaal zilver was in de Verenigde Staten jarenlang een officieel erkend medicijn dat zowel bacteriën, virussen als schimmels bestreed. Rond 1920 werd er veel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. Met de ontdekking van penicilline (Alexander Fleming, 1928) raakte de toepassing ervan echter in de vergetelheid. Maar nu, anno 2009 is het terug. Op relatief kleine schaal weliswaar, maar volgens Roermondenaar Loek Stroeken gaat dat veranderen. Een vraaggesprek met een bevlogen man over een onderwerp dat hem na aan het hart ligt.

“Bij wondverzorging gebruikt de reguliere geneeskunde wel eens verbanden met een zilverpreparaat. Dan heb je het over een chemische verbinding. Colloïdaal zilver is iets anders.” Loek Stroeken uit Roermond – hij studeerde fysische techniek aan de Heerlense HTS – pakt er pen en papier bij. “Het gaat hierbij om de kleinst mogelijke vaste vorm: hoe kleiner de deeltjes, hoe groter het effectief zilveroppervlak. Colloïdaal wil zeggen dat het element heel blijft; groter dan een enkel atoom, kleiner dan 100 duizend nanometer.” Voor alle duidelijkheid maakt Loek een schetsje. Dan vervolgt hij: “Colloïdaal zilver bestaat uit zuiver gedestilleerd water met daarin vaste deeltjes zilver.”

Het element blijft dus in tact. “Ik zal uitleggen waarom dat zo belangrijk is. Het produceren en analyseren van colloïdaal zilver is een hightech gebeuren. Je kunt niet zomaar een beetje aanrommelen. Daarom kocht ik acht jaar geleden een Amerikaanse productie-unit. Ik behaalde er een prima resultaat mee: maar liefst dertig procent colloïdaal zilver met een deeltjesgrootte van ongeveer 125 nanometer. De overige zeventig procent bestond uit ionisch zilver oftewel zilverionen. Zilverionen zijn zilveratomen die een elektron missen. Ze zijn gek op chloor; ze hoeven het maar te ruiken of ze gaan er een verbinding mee aan. Daarmee wordt de werking volledig teniet gedaan. En omdat het menselijk lichaam nu eenmaal chloorsporen bevat…
“Hoewel analyse een kostbare zaak is, sta ik erop. Ik meet en ik blijf meten. Kwaliteit is het enige wat telt. Gangbare antibiotica kennen het gevaar van resistentie. Dat is bij colloïdaal zilver niet aan de orde. Het is mijn stellige overtuiging dat het in de toekomst een belangrijke rol in de geneeskunde zal spelen.” Jammer genoeg lijkt kwaliteit voor sommige leveranciers een ondergeschoven kindje. Uit analyses die Loek liet verrichten bleek dat etiketinformatie niet altijd strookt met de daadwerkelijke samenstelling van een product. Een claim van 50 parts per million (ppm) kwam bijvoorbeeld in werkelijkheid neer op slechts 0,6 ppm, in Nederland de detectiegrens.

Volksverlakkerij – dat zal jou behoorlijk tegen het verkeerde been zijn. “Van kwade opzet is niet altijd sprake. Bij producenten en leverancier heerst nog veel onwetendheid; vaak hebben ze de benodigde vakkennis niet in huis. Het zijn ‘gelovers'; ze lezen op internet dat je met behulp van een 9 Volt batterij zilverstaafjes in colloïdaal zilver kunt veranderen – een procedure die slechts zilverionen oplevert.” Loek kijkt even voor zich uit. “Als meten aan het licht brengt dat er iets niet klopt, koppel ik terug. Heel spijtig en onbegrijpelijk wanneer zo’n leverancier daar dan niets mee doet.” Even later vervolgt hij, “Mensen die zonder expertise opereren kunnen enerzijds rekenen op mijn respect: ze hebben colloïdaal zilver immers weer op de kaart gezet. Anderzijds, als ze de kwaliteit blíjven verwaarlozen, maken ze de zaak kapot.”

Acht jaar geleden was je producent. Nu ben je leverancier. Vanwaar die omslag? “Ik was blij met de kwaliteit die ik kon leveren en dacht dat heel de wereld me op zou bellen. Maar het bleef angstwekkend stil, zelfs mijn familie wilde het spul niet hebben. Uiteindelijk gooide ik de handdoek in de ring. Erna kwam ik in contact met Leon Bemelmans uit Nuth, een energetisch therapeut. Hij wist me ervan te overtuigen dat ik door moest gaan met colloïdaal zilver- en goudwater. Beide middelen zijn bekend bij orthomoleculaire artsen, antroposofische artsen en homeopaten. Waar de reguliere arts een antibioticum voorschrijft, wenden zij colloïdaal zilverwater aan, al dan niet gecombineerd met andere stoffen. Colloïdaal goudwater grijpt in op een ander gebied. Het bevordert de spiritualiteit. Dat past helemaal in deze tijd; ik heb sterk de indruk dat steeds meer mensen zich bezighouden met vragen die betrekking hebben op de zingeving van het leven.
“Na de nieuwe start bleef de productiecapaciteit achter bij de vraag. Ik ging op zoek naar een grotere unit. In Coevorden vond ik wat ik zocht. Maar het kostte nogal wat en ik besloot voordat ik tot koop overging nog eens goed rond te kijken.”

Terug naar Amerika? “In de VS kwam ik uit bij een bedrijf dat fantastische resultaten boekt: tachtig procent colloïdaal zilver met een deeltjesgrootte van 0,65 nanometer. Kleiner kan niet: de beste kwaliteit ter wereld. Wat zij doen is zoveel beter dan wat ik deed, terwijl ik al het beste product in Nederland maakte. Maar ja, ze hadden recentelijk een aanbieding van tientallen miljoenen van een Aziatische firma afgeslagen – daar kon ik uiteraard niet overheen. Ik zei tegen Patrice (Patrice van Beek, levenspartner Loek, M.L.) ‘Ik kap ermee.’ Of ik lever het beste, of ik lever niet.”

Heel even uit het veld geslagen. Loek lacht. “Patrice stelde voor om te vragen of ik in plaats van het productiemiddel, het product van hen kon kopen. Amerika en ik kwamen al snel tot overeenstemming – momenteel zijn we bezig met een exclusiviteitcontract. Ik importeer hun product en rebottle het. Mooi flesje, fraaie verpakking. Voor mijzelf mag buitenkant dan niet belangrijk zijn, de wereld denkt daar vaak anders over. Dat lesje heb ik inmiddels geleerd. Door heel Nederland lever ik nu aan natuurwinkels, drogisterijen, apotheken, groothandelaren en alternatieve geneeskundigen. Sporadisch ook aan particulieren. Daarnaast lever ik aan een groothandelaar in België.”

Voorheen werkte je bij DSM. Van de in totaal vijfentwintig jaar zat je vijftien jaar in de automobielindustrie. Je droeg wereldwijd de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van autobumpers. Kwaliteit, ook toen al. Het is, in ieder geval op het oog, de enige verbinding tussen vroeger en nu. Waarom de overstap van auto-industrie naar colloïdaal zilver- en goudwater? “In 1998 kreeg ik een motorongeluk. Een auto reed me van achteren aan en ik werd de lucht in geslingerd. Ik heb daar geen herinneringen aan – ik ben dat deel gewoonweg kwijt. Een man die het had zien gebeuren kwam aan mijn bed vertellen dat het een wonder was dat ik nog leefde. Hij zei dat engeltjes me in de lucht hielden totdat de auto die me had aangereden onder me door was. Pas daarna viel ik omlaag. Volgens hem had ik in dit leven nog een opdracht te vervullen. In die tijd volgde ik, in het kader van mijn managementwerk, een nlp-opleiding (neuro linguïstisch programmeren, M.L.). Dat ik voor nlp koos geeft aan dat ik al voor het ongeluk de behoefte had om buiten de geijkte paden te treden. Na het lichamelijk herstel was ik veranderd. Een verwarrende periode. Veel viel op zijn plaats toen ik het boek Eindeloos bewustzijn van cardioloog Pim van Lommel las; hij beschrijft de symptomen die mensen hebben na een bijna-dood ervaring – heel herkennend. Daarna kwam het moment dat ik zeker wist dat ik afscheid van mijn werk moest nemen. Als ik bleef ging ik dood – zo sterk voelde ik dat. Ten slotte zat ik werkloos thuis. In mijn eentje. Mijn vrouw en kinderen waren bij me weg. Ze begrepen niet meer wie ik was. Het was heel heftig en zwaar. De wereld leek veranderd en ik had het idee dat ik alles opnieuw moest leren.” Loek denkt even na en zegt dan, “Mijn gevoelsleven was vroeger vlak. Ik wilde pijn niet voelen en schoonheid niet zien. Nu zijn er toppen en dalen. Ik leef bewust. Dat gun ik iedereen.
“Na het ongeluk wilde ik ontdekken wat me interesseerde. Ik sloot me aan bij de nulpunt energie-groep. Die houdt zich bezig met grenswetenschappen, dingen die je begrijpt en af en toe niet begrijpt. Tijdens een vergadering hoorde ik over colloïdaal zilver. Ik wilde er meer over weten, zo is het gekomen.”

In je lezingen belicht je de technische kant van de materie. Hoe zit het met het geneeskundige aspect? “Dat laat ik graag over aan Fred Laan. Als orthomoleculair arts werkt hij al vijftien jaar met colloïdaal zilver. Soms doet ook Patricia Bieringa haar verhaal. Zij voert een praktijk voor ascended healing en weet veel over de werking van colloïdaal goud. Zelf ben ik slechts ervaringsdeskundige; bij hardnekkige ontstekingen gebruik ik colloïdaal zilverwater. Een mooi voorbeeld: in verband met een kaakontsteking was ik doorverwezen naar de kaakchirurg. Ik ben gaan spoelen met colloïdaal zilverwater en eenmaal in het ziekenhuis heb ik geen scalpel gezien. De ontsteking was weg!”

Tekst: Marian Louwers